ประโยค ย ต : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 170 / 520

ประโยค - วิถีธรรมครอบแผ่ คด ตอน ๑ - หน้าที่ 230 กล่าวเหตุของปัจจธรรมทั้งหลายมือวิชาเป็นต้น ที่จริงปัจจธรรมทั้งหลายมือวิชาเป็นต้นนั้นเอง พระผู้พระภาคเจ้าตรัสว่าเป็นตัวเหตุ โดยนิพพานว่า 'เพราะเหตุนี้นั

เนื้อหานี้กล่าวถึงการอธิบายปัจจธรรมและปฏิสมุทยาที่มีความสำคัญในกระบวนการเข้าใจธรรมะ โดยอ้างอิงถึงคำตรัสของพระผู้พระภาคเจ้า ซึ่ง asserted ว่าทุกสิ่งมีเหตุและปัจจัยตามธรรมชาติ และการเกิดขึ้นของปัจจัยนั้

ประโยค - วิชาภิญญาณตอน 3 หน้า 231 จริงอยู่กลุ่มธรรม (ปัจจุบันนี้คือที่เป็นผล) อันนี้ไป (คือกิฏจึ่ง) เพราะกลุ่มปัจจัยอันนี้ใด ในกลุ่มธรรมนันต์มีแต่ก็ทั้งหลายประสงค์เอา ว่าปัจจัยสมบูรณ์นี้เป็น 2 ส่วน ขย

ในบทนี้เสนอความสำคัญของกลุ่มธรรมที่เป็นปัจจัยในการสร้างความสุขและประโยชน์ในชีวิต โดยอธิบายถึงการเกิดขึ้นของกลุ่มธรรมที่มีการเชื่อมโยงกันและเกิดขึ้นด้วยกันอย่างเหมาะสม ทำให้เกิดความสมบูรณ์ โดยส่วนแรกกล

ประโยค - วิถีธรรมครบเปล่า ๓ ตอนที่ ๒ เรียกว่า ปฏิจจสมุปบาทเหมือนกัน โดยโวหารแห่งผล ดังเช่นในทางโลก ก่อนน้ำอ้อมอันเป็นปัจจัยแห่งสมะ เขาเรียกกันเสียว่า 'ก่อนสมะ' และเหมือนอย่างในทางศาสนา ความดิ้น

เนื้อหาเกี่ยวกับปฏิจจสมุปบาทในวิถีธรรม ถูกนำเสนอผ่านการประยุกต์ใช้ในทางโลกและศาสนา โดยอธิบายถึงความสัมพันธ์ของกลุ่มเหตุที่ส่งผลต่อความสุขทางธรรม การวิเคราะห์เหตุเป็นข้อๆ และนำเสนอว่ากลุ่มเหตุเหล่านี้ท

ประโยค - วิถีธรรมครสเปลภ ค ๑ หน้า ๑ 233 กลุ่มปัจจัยนี้ อายัติกันและกัน (เป็นเหตุร่วม) ยังธรรมทังหลาย (ที่เป็นผลของตน) ให้เกิดขึ้นเสมอ กันและด้วยกัน เหตุใด แม้เพราะเหตุนี้ กลุ่มปัจจัยนี้ พระมุณเจ้าจึง

บทความนี้กล่าวถึงกลุ่มปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กันในการทำให้ธรรมต่าง ๆ เกิดขึ้น โดยพระมุณเจ้าฯ ได้ตรัสถึงความสำคัญของการอายัติกันและกัน ซึ่งเป็นเหตุร่วมในการทำให้ธรรมต่าง ๆ เกิดขึ้นด้วยกันอย่างสม่ำเสมอ

ประโยค - วิสถีมุทธบรรเลง ถลก ด ค ตอน ๑ - หน้า ที่ 234 อรรถาธิบายแห่งคำประพันธ์นี้ว่า คำว่า “ด้วยบทหนา” เป็นต้น ความว่า ความเป็นสัจจวตะ เป็นต้น ซึ่งแยกออกไปเป็นสัจจวตะ (กล่าวว่าจัตตะแและโลกิเบง ไม่สุข

บทความนี้วิเคราะห์คำประพันธ์ที่เกี่ยวข้องกับอำนาจปัจจัยและความเป็นอยู่ของธรรมอย่างละเอียด โดยมีการแยกประเภทต่าง ๆ เช่น สัจจวตะ อนุภาพ และวิสถีถวา ที่ชี้ให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างเหตุและผลในจักรวาลแ

ประโยค - วิถีธรรมเริ่มแปลกกว่า ตอน ๑ - หน้าที่ 235 จักมีแต่ไหนเล่า คำว่า "ด้วยยบทั้งสอง" เป็นต้น ความว่า ความถูกต้องนี้คือ มัชฌิมาปฏิปทา (ทางกลาง) ความเละเสียว่าจะ "ผู้เป็นนั่น ผู้ นั้น ได้รับผล (คือ

บทความนี้เน้นการเข้าใจถึงมัชฌิมาปฏิปทาและปฏิวาสมานในด้านธรรม โดยอภิปรายถึงธรรมที่เกิดขึ้นจากปัจจัยต่าง ๆ และความไม่แน่นอนของสิ่งที่มนุษย์กระทำ ซึ่งถูกนำเสนอในแนวคิดของพระพุทธเจ้า การวิเคราะห์นี้ส่งเสร

ประโยค - วิชาธรรมะเบ่มภาค ๑ ตอนที่ ๑ หน้า 236 แบบที่ทรงวงไว้นั้น ลงสู่วิชาชาวที่แล้วไม่กล่าวว่าดุ อาจารย์ทั้งหลาย ไม่ดิ้นลงสู่สมัย (คือไม่ยึดแต่ความรู้ฝายตน ?) ไม่ขึ้นคร่อมปราสมัย (คือไม่มียาความรู้

เนื้อหาเกี่ยวกับการเรียนรู้วิชาธรรมะ โดยเสนอธรรม ๔ ประการ คือ สติ สัตว์ ปฏิรูป และปัจจยาการ ซึ่งเป็นข้อที่หาได้ยาก และยากที่จะอธิบาย เรื่องการทำอรรถสงวรณาในปฏิจจสมุปบาทถูกนำเสนอ พร้อมกับการเน้นความสำค

ประโยค - วิถีธรรมประกเปล่าก ตอน ๑ หน้าที่ 237 ประดาไปด้วยนิทยนานา (วิธี) ทั้งแนวทาง (พรรคนาคมอรรถก) ของท่านบูรพาจารย์ล้ำ ยังไม่ตาย เป็นไปอยู่ (อนาคตวันนี้) เหตุใด เพราะเหตุนี้ ข้าพเจ้าอึดอัดยืนท้งสองม

ในบทนี้เป็นการกล่าวถึงแนวทางการศึกษาวิถีธรรมจากพระบูรพาจารย์ โดยเฉพาะการฟังคำสอนและการเข้าถึงความรู้ที่พระองค์เคยทำให้เห็นว่าเป็นไปได้ นอกจากนี้ยังมีการอธิบายถึงสิ่งที่คนสนใจฟังและผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น ก

ประโยค - วิชาธรรมะเปล่า ภาค ๓ ตอนที่ ๒๓๘ นั่น ทรงแสดงแต่ปลายขอบรัง้นบ้าง แต่กลางมาถึงขอบรัง้นบ้าง จุดความ (ซัก) เอาเวลัยแห่งคนหาเวลัย ๔ คนจะนั้น [แสดงแต่ปลายถึงปลาย] เหมือนอย่างว่า ในคนหาเวลัย ๔ คน คน

ในบทนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงแสดงธรรมเกี่ยวกับการเข้าถึงปิโมกข์ทั้งจากปลาย ขอบ หรือต้นขอบ ขึ้นอยู่กับการเข้าใจและการใช้งานของผู้ศึกษาอย่างเช่นในกรณีของคนหาวัลย์ ๔ คนที่มีวิธีการตัดและนำไปใช้งานที่แตกต

ประโยค - วิถีมีกรรมเปล่า คด คาถา ๑ - หน้าที่ 239 มันเข้าที่ปลายและจับเอามดจนถึงโคน โดยสาวไปแต่ปลายนั้นแหละ นำไปใช้งานฉินใด พระผู้มีพระภาคเจ้าก็ฉันนั้น ทรงแสดงปฏิสนธิสมบูรณ์ ตั้งแต่ปลายไปจนถึงต้นว่ “ถึ

เนื้อหานี้กล่าวถึงความสำคัญของธรรมะที่มีปัจจัยคือชาติ พระผู้มีพระภาคเจ้าแสดงถึงการสะสมและการเข้าใจถึงปัจจัยที่เกี่ยวข้องในชีวิต การดำรงอยู่ของธรรมมะมีความสอดคล้องกับปัจจัยต่าง ๆ เช่น ชาติ และวิศษฏา เร

ประโยค - วิชาธรรมะเปล่า ภาค ๑ ตอนที่ ๑ - หน้า ที่ 241 ของตน และเพื่อทรงชี้แจงซึ่งสำคัญแห่งความเกิดขึ้นด้วย ปฏิวัติเทสนา (การแสดงปฏิวัติสุขามาโดยปฏิโลม) ตั้งแต่ ปลายข้างบน ปฏิวัติเทสนานั้น พึงทราบว่าเป

บทนี้กล่าวถึงการชี้แจงความเกิดขึ้นของทุกข์และธรรมะที่เกี่ยวข้องในวิชาธรรมะของพระพุทธเจ้า โดยนำเสนอปฏิวัติเทสนาและการวิเคราะห์เหตุและผลของความทุกข์ ซึ่งได้รับการหลักการจากความรู้แรกตรัสรู้ของพระองค์ แล

ประโยค - วิถีธรรมคร่าวๆ ภาค ๓ ตอน ๑ หน้า ๒๓๓ จิตทรสโดยยกธรรม ๒ ประการนี้ เป็นสีส้า ? ก็ว่า เพราะธรรม ๒ ประการนี้ เป็นเหตุพิเศษของธรรมที่เป็นสุดคิดคามิ และทุดคิดคามิ จริง อยู่ อวิชชาเป็นเหตุพิเศษของธรร

บทนี้พูดถึงการวิเคราะห์วิถีธรรมในเชิงลึกผ่านสองเหตุพิเศษ ได้แก่ อวิชชา และอัตตา ซึ่งมีผลต่อชีวิตและความทุกข์ของตน โดยใช้การเปรียบเทียบกับการเลี้ยงโคและการพยายามทำกรรมดีเพื่อบรรเทาความทุกข์ เหตุสำคัญคื

ประโยค - วิชาธรรมวินัย ๓ ๓ ๑ หน้า ๒๔๕ วิจัยฉันโดยประเภทแห่งศาสนาในบาลีปฏิกสมบัติ บันทึกพิมพ์ ทราบกล่าวมานี้ เป็นอันดับแรก [วิจัยฉันโดยธรรม] คำว่า "โดยธรรม" คือโดยความ (แปล) แห่งบททั้งหลาย มี บทว่า

ในบทความนี้ได้มีการวิจัยเกี่ยวกับธรรมวินัยโดยมุ่งเน้นไปที่คำว่า 'อวิชชา' และ 'วิชาชา' ซึ่งมีความหมายลึกซึ้งในศาสตร์ของธรรมะ การวิเคราะห์จะแบ่งออกเป็นข้อ ๆ เพื่อชี้ให้เห็นถึงธรรมชาติที่ถูกต้องของการทำว

ประโยค - วิสุทธิธรรมนลกานปลด ภาค ๓ ตอนที่ ๑ หน้าที่ ๒๔๖ โดยอรรถก็คือบันเป็นต้นเหตุแห่งอิทธิพลของธรรม เป็นความที่มีอิทธิพลในธรรมชาติซึ่งชื่อวิชาคือ (ทำอรรถแห่งอิทธิพลบันให้ปรากฎ) (๕) ธรรมชาติใด สัตว์ดั

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงอิทธิพลของธรรมชาติที่ส่งผลต่อสัตว์ในสงสาร โดยมุ่งเน้นไปที่ธรรมชาติที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับบริบทของบัญญัติธรรม เช่น อวิชา ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการปิดบังและการสืบค้นทางจิตและอารมณ์ของวิ

ประโยค - วิชาชีพกรรมเปล่า ภาค ๑ ตอนที่ ๑ หน้า ๒๔๗ อย่างหนึ่ง อธิษฐานวา - ผู้อธิษฐานเป็นอรรถแห่งปัจจัยพทธ์ วิชาชาด้วย วิชาชานั้นเป็นปัจจัยด้วย เหตุนี้จึงชื่อ วิชาชา-ปัจจัย (แต่วามวิชาชาปัจจัย) (บทว่า

คำว่า 'วิชาชา' และ 'สังขาร' มีความหมายลึกซึ้งในศาสตร์ของกรรม ซึ่งวิชาชาเป็นปัจจัยในการสร้างสังขารทั้งหลาย โดยมีหมวดหมู่ต่าง ๆ เช่น บุญฤักสังขาร อนุญฤาณสังขาร และเมนซากสังขาร อธิบายถึงการแต่งแต้มของธรร

ประโยค - วิทยามิกรณ์เปล ภาค ๑ ตอนที่ ๒๔๘ ปกติภิสังขาร (สงสารคือความเพียรพยายาม) จัดเป็นงานที่มา โดยสงสารศัพท์ ในสงสาร ๔ นั้น ธรรมที่มีปัจจัยดังกล่าว ที่กล่าวไว้ใน บาลีทั้งหลาย มีคำว่า "อนิวจา วด สงสา

ในบทความนี้มีการพูดถึงความหมายของสงสารในบริบทของธรรมและการปฏิบัติในไตรภูมิ รวมถึงการสร้างสงสารที่มีคุณค่าและการพัฒนาทางจิตใจ ผ่านการอธิบายแนวความคิดในบาลี นอกจากนี้ยังมีการระบุประเภทต่างๆ ของสงสาร และ

ประโยค - วิชาธรรมกบแปล กค. คอน ๑. หน้าที่ 249 วิธีสั่งฆ่าบก่อน แต่งนั้นก็สั่งฆ่าจับ ด่อนนั้นจิตสังฆจึงจับ- ดังนี้ เป็นต้น ในสังฆบทั้งหลายบ่มีคำว่า สงฆาปัจจอา วิญญาณ - วิญญาณ มีเพราะปัจจัยสังฆ ็ เป็นต้

เนื้อหานี้กล่าวถึงธรรมชาติของวิญญาณและอายตนะ โดยอธิบายถึงการเกิดและการมีอยู่ของวิญญาณในสังฆ รวมถึงการรู้จักธรรมชาติต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง เช่น ความรู้ และการรับรู้ ซึ่งสัมพันธ์กับการสร้างตนเองและอายตนะต

ประโยค - วิทยาภิรมย์เปล่า ภาค ๓ ตอนที่ 250 ธรรมชาตินั้นชื่อว่า มรณะ เพราะเป็นเหตุตาย (แห่งสัตว์) ความเศร้า ชื่อว่า โศก ความคร่ำครวญชื่อว่า ปริเทวะ ธรรมชาติก็คือชื่อว่า ทุกข์ เพราะทำให้ลำบาก หรือว่าทุ

เนื้อหาตีพรรณนาเกี่ยวกับความหมายของมรณะและทุกข์ในบริบทของพุทธศาสนา โดยกล่าวถึงความเกี่ยวเนื่องระหว่างอวิชชาและการเกิดขึ้นของทุกข์ เนื้อหาจะอธิบายความลึกซึ้งที่เกี่ยวพันกับการดำรงอยู่ของสังขารทุกอย่างใ

ประโยค - วิญญาณมีกรรมเปล่า ภาค ๓ ตอนที่ ๒๕๓ ต้นเหตุเป็นฐานะภาพ มีกรรมและผลของกรรมเป็นลักษณะ มีความได้ประสบความมีความเป็นเป็นรส มีคุณลักษณะอันพยากรณ์เป็นปัจจัย มีอุปทานเป็นปัจจัย ลักษณะเป็นต้น แห่งชาต

ในตอนนี้ได้กล่าวถึงหัวข้อวิญญาณและกรรม โดยชี้ให้เห็นถึงลักษณะและผลของกรรมที่ส่งผลต่อการดำรงอยู่ของวิญญาณ การปฏิบัติตนเพื่อหลีกเลี่ยงความหลงและความไม่รู้ รวมถึงแนวทางการเข้าใจธรรมในแบบต่าง ๆ ที่จะนำไปส

ประโยค - วิทยาธรรมภาค ๓ ตอนที่ 254 อุคุส องง มี ๒ โดยเป็นปริตะ มหาคตะ เป็นหนึ่ง มัชฌิมะ เป็นมังฉัตตะ สมมตนะ เป็นนิยตะ อนันตะ มี ๓ อย่าง โดยความเป็น อภิสงฆะ มีภูติญาณสงสารเป็นต้น มี ๑ อย่าง โดยให้เป็นไ

บทเรียนนี้เกี่ยวกับการสำรวจประเภทต่างๆ ของวิญญาณและนามรูป โดยแสดงให้เห็นถึงการอธิบายที่หลากหลายเกี่ยวกับกำเนิด สัตว์และพฤติกรรมที่มีความสัมพันธ์กับวิญญาณและกรรม โดยใช้หมวดหมู่และลักษณะเฉพาะในแต่ละประเ